• Overwinning Nisramon

    De 3de overwinning van het seizoen is binnen.  Een zeer mooie want deze wedstrijd vond plaats in het prachtige Nisramont.

    Het ging om een offroad triatlon met unieke formule: 500m zwemmen in de Barrage van Nisramont-2km trail run op zeer geaccidenteerd parcours om dan van een 3meter hoge rots terug in het water te plonsen en om nog eens 200m te zwemmen-3km trail run-25km mtb met 1000 hoogtemeters-8km trailrun.  Een hele boterham, op een zeer zwaar technisch, prachtig parcours.

    2weken geleden had ik nog een volledige triatlon in Neerpelt afgelegd, waar ik door een lekke band een overwinning aan mijn neus voorbij zag gaan.    Met binnen 3 weken de Ironman UK in het verschiet, was mijn plan om heel de wedstrijd op reserve af te leggen.

    Omdat mijn mtb (20jaar oud, zonder schijfremmen en zonder verende vork) onverantwoord bleek voor dit parcours, moest ik een mtb van de organisatie lenen.  Dankzij Henk De Metselaere ! (1000x merci!)kon ik met een superfiets “cube” het parcours op zaterdag verkennen.   Dit bleek echt wel een noodzaak, want er zaten serieuze afdalingen en technische passages door de ourthe in.  Parcourskennis was heel belangrijk, spijtig genoeg kon het maar 1 keer verkennen want dat duurde al bijna 2uren, wat meer dan genoeg is qua inspanning de dag voor een zware wedstrijd.  Maar ik had al ongelooflijk genoten van de prachtige vergezichten en ongerepte natuur.

    In het zwemmen, een goed tempo aangenomen zonder echt te forceren: eerst uit het water dat begon goed.  De eerste loop was heel steil omhoog maar ik kon zonder te forceren verder afstand nemen.  Dan een heerlijke sprong in het water voor 150m zwemmen met schoenen aan (niet evident), even verkeerd gelopen maar gelukkig niets te zien in de achtergrond.  Met 2 minuten voorsprong mocht ik beginnen fietsen.  Bergaf rustig aan, bergop een lekker tempo en natuurlijk genieten van de natuur.  Na 7km riepen ze dat ik al 4minuten voor lag.  Nog wat gas terug genomen en iets te veel rond gekeken naar de vogeltjes want pats daar reed ik op een boomstronk om hals overkop op een rots te eindigen, gelukkig ving mijn helmke de klap op en kon ik ongeschonden verder rijden.   Even later kwam Jef Dams, die het prachtig en zeer technisch parcours mee opgebouwd had tot bij mij.  Hij kende het parcours als zijn broekzak en kon zo in de afdalingen af en toe wat afstand nemen.  Maar op de vlakke en stukken bergop voelde ik dat ik sterker was en reed ik altijd het gat terug dicht zonder over mijn toeren te gaan.  Zo kon ik practisch samen wisselen en aan het lopen beginnen.  Ik zat echt nog fris en nam de leiding maar moest af en toe wachten omdat ik het parcours niet kende en ik geen risico wou lopen om verloren te lopen.  Het lopen ging heel soepel en vlot en zo kon ik mijn derde mooie overwinning in 2011 pakken.

    We zitten op schema voor Ironman UK, nu nog een week goed doortrainen en dan zijn we in topform hoop ik.

    Ik heb echt wel de smaak te pakken van de offroadwedstrijden en ga me daar meer op toeleggen, want dat is heel leuk.  Je kan veel meer genieten tijdens zo’n wedstrijden en het vliegt voorbij door de continue variatie in parcours  en landschap.

    Een dikke pluim voor de organisatie, want het is echt een juweeltje met potentieel.  Chapeau voor alle deelnemers die finishten, vooral de vrouwen zijn echte survivers in deze bikkelharde race!

    tot volgend jaar!, maar dan met wat meer parcourskennis en hopelijk een eigen veilige mtb!

    ziehier het filmke http://www.sport-events.be/new/658

    persartikel: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=JF3CP3J3

Leave a reply

Cancel reply